Strategy koopt voor ongeveer 139 miljoen dollar aan STRC terug, maar heeft voor de tweede week op rij geen BTC bijgekocht. Deze gebeurtenis zegt meer over de verandering binnen het bedrijf dan "hoeveel munten er weer zijn gekocht". Het huidige Strategy is niet alleen een bedrijf met Bitcoin-bezit, maar lijkt meer op een klein kapitaalmarktsysteem dat rond BTC draait: gewone aandelen, verschillende klassen preferente aandelen, variabele dividenden, kasreserves en terugkoopprogramma's werken samen. Terugkoop bij een korting op STRC kan de toekomstige dividendlast verminderen, de prijs stabiliseren en bewijzen aan de markt dat het bedrijf bereid is zijn financieringsinstrumenten te onderhouden. Maar deze vliegwielwerking komt niet zonder kosten. Terugkoopfondsen, preferente dividenduitkeringen en BTC-volatiliteit komen uiteindelijk allemaal op dezelfde balans terecht; als één schakel faalt, zullen de financieringskosten snel op andere effecten worden doorberekend. Ik zou terugkoop niet simpelweg als positief of negatief voor BTC interpreteren. Een nauwkeuriger omschrijving is: Strategy begint prioriteit te geven aan het onderhouden van zijn financieringsmachine. Immers, alleen als de machine blijft draaien, heeft het recht om over een volgende ronde munten kopen te praten. #Strategy回购约1.39亿美元STRC

De Strategic Bitcoin Reserve Act is in behandeling bij de commissie, en de echte discussie gaat niet meer over "of de VS BTC zal kopen", maar over wie deze BTC kan beheersen. De huidige reserve, opgericht door uitvoerende orders, komt voornamelijk uit door de overheid in beslag genomen activa. Als het Congres doorgaat met wetgeving, moet het een reeks minder aantrekkelijke, maar veel belangrijkere vragen beantwoorden dan alleen het roepen om aankopen: wie bewaart de private keys, wie is verantwoordelijk voor de audit, onder welke omstandigheden kan er worden overgedragen, kan het Congres de verkoop beperken, en moet de opbrengst van inbeslagname eerst de slachtoffers compenseren of in de nationale reserve gaan. Ik maak me vooral zorgen over de handhavingsprikkels. Als inbeslagname van BTC direct de nationale reserve vergroot, kan elke toekomstige crypto-handhaving zowel gerechtelijke als vermogensdoelen hebben. Als de regels vaag zijn, hoe groter de reserve, hoe moeilijker het wordt om belangenconflicten te negeren. De commissiebehandeling is slechts het begin, en het is nog ver van formele wetgeving. Een echt volwassen reservesysteem moet niet alleen "langdurig vasthouden" kunnen, maar ook het publiek laten weten wie de sleutels, de boeken en de macht beheert. #美战略比特币储备法案进入委员会审议

Robinhood zegt dat aandelen-tokens in de toekomst fysieke inwisseling en stemrecht zullen ondersteunen, een richting die veelbelovend is, maar wees er niet te snel bij om "zal ondersteunen" te interpreteren als "heeft al". De huidige structuur die het bedrijf aan de SEC heeft bekendgemaakt is duidelijk: deze tokens worden uitgegeven door een entiteit op Jersey en zijn in wezen getokeniseerde schuldbewijzen, die momenteel geen wettelijke eigendom of stemrecht op de onderliggende aandelen aan de houders verlenen. Fysieke inwisseling en stemrecht staan nog op de roadmap. Wat echt interessant is, is dat zodra deze rechten worden gerealiseerd, aandelen-tokens niet langer slechts een on-chain bewijsstuk zijn dat de prijs volgt. Het aandeelhoudersregister, stemdeadline, belastingen, sanctiecontroles, dividenden en bedrijfsacties moeten allemaal worden gesynchroniseerd. Hoe dichter de tokens bij echte aandelen komen, hoe meer traditionele systemen erachter moeten worden aangesloten. Dit is geen slechte zaak. Het betekent dat RWA eindelijk begint te evolueren van "de prijs op de keten zetten" naar "de rechten op de keten zetten". Maar voordat de rechten officieel worden geleverd, zal ik marketingbeloften niet als eigendom beschouwen. #Robinhood股票代币拟支持实物赎回及投票

De 10-jarige Amerikaanse staatsobligatie staat boven de 5%, wat betekent dat de wereldwijde kapitaalmarkt een zwaardere "zwaartekrachtplaat" heeft gekregen. Wanneer een bijna risicovrije asset ongeveer 5% rendement kan bieden, zullen beleggers zich natuurlijk afvragen: waarom zou je het risico nemen van een geldverslindend technologiebedrijf, commercieel vastgoedproject of een overgewaardeerd aandeel? Assets die vroeger vertrouwden op "toekomstige groei" om hun verhaal te vertellen, moeten nu hogere kasstromen laten zien om deze plotseling verhoogde rendementsnorm te weerstaan. Dit zal niet alleen de aandelenwaarderingen beïnvloeden. Hypotheken, bedrijfsobligaties, overnamefinanciering en durfkapitaaluitstappen zullen allemaal worden herprijsd op basis van de lange rente. Vooral AI-bedrijven die op grote schaal schulden aangaan om datacenters te bouwen, zullen, naarmate de kapitaalvraag toeneemt, mogelijk de obligatierendementen verder omhoog duwen, wat een meedogenloze zelfconcurrentie kan veroorzaken. De markt geloofde vroeger dat goedkoop geld altijd zou terugkeren. De 5% op de 10-jarige Amerikaanse staatsobligatie herinnert iedereen eraan: kapitaal heeft weer een prijs, en die prijs is niet laag. #10年期美债收益率突破5%

OpenAI zegt dit jaar niet naar de beurs te gaan, maar er wordt tegelijkertijd gesproken over een pre-IPO-financiering met een waardering van meer dan 1,2 biljoen dollar. Eerlijk gezegd is het aan deze cijfers niet zozeer de hoge prijs die mij stoort, maar het feit dat prijsbepaling steeds privater wordt. De fase waarin het bedrijf het snelst groeit en de waardering het meest stijgt, wordt gedeeld door een klein aantal soevereine fondsen en grote instellingen; wanneer gewone beleggers eindelijk op de openbare markt kunnen kopen, krijgen ze waarschijnlijk een rekening gepresenteerd die al meerdere keren is opgehoogd. Pre-IPO-financiering heeft ook een slim aspect: het kan zowel de enorme rekenkrachtuitgaven aanvullen als het uitstellen van de publieke marktbeoordeling van governance, cashflow en risicodisclosure mogelijk maken. Veiligheidsproblemen kunnen een reden zijn om de IPO uit te stellen, maar hebben niet verhinderd dat privaat kapitaal hogere biedingen blijft doen. Het meest absurde beeld van deze AI-feestvreugde is misschien niet dat de waardering naar biljoenen stijgt, maar dat het publiek de technologische externaliteiten draagt, maar pas toegang krijgt nadat de waardering volwassen is. #OpenAI拟IPO前融资，估值目标达1.2万亿美元

Tijdens de hoorzitting sprak Basent tegelijkertijd over staatsobligatie-terugkoop, interventie in de yen, begrotingstekort en AI-risico's. Het klinkt alsof er veel instrumenten zijn, maar bij nader inzien is er een groeiend gevoel van bezorgdheid: het ministerie van Financiën neemt taken op zich die oorspronkelijk bij meerdere instanties lagen om de markt te stabiliseren. Hij zei dat de terugkoop van staatsobligaties succesvol was, maar erkende ook dat de stijging van de 10-jaarsrente het begrotingstekort weerspiegelt; hij benadrukte dat met beperkte middelen signalen naar de yen-markt kunnen worden afgegeven. Maar de markt kijkt uiteindelijk niet naar wat ambtenaren zeggen, maar naar het feit dat de langlopende rente nog steeds rond de 5% blijft. Wat ik zie als "meervoudige signalen" is eigenlijk dat de grens tussen begrotings- en monetair beleid vervaagt. De Federal Reserve verhoogt de rente, terwijl het ministerie van Financiën via terugkoop de liquiditeit verbetert en probeert de lange rente te drukken; de VS hopen ook via wisselkoerscoördinatie de druk van buitenlandse verkoop van Amerikaanse staatsobligaties te verminderen. Dit lijkt al op een gezamenlijke stabilisatie door meerdere departementen. Meer instrumenten betekent niet per se meer zekerheid. Soms betekent het juist dat een enkel instrument het probleem niet meer kan beheersen. #贝森特听证释放多重信号

Wat nu BTC beïnvloedt, is misschien niet een bericht uit de cryptomarkt, maar een beschadigde oliepijpleiding. De oost-west oliepijpleiding in Saoedi-Arabië heeft de belangrijke taak om de Straat van Hormuz te omzeilen en ruwe olie naar de Rode Zee te transporteren. Na de aanval kan het herstel weken duren. Het probleem is niet alleen hoeveel vaten olie er minder zijn, maar dat de markt een reserve-route verliest die oorspronkelijk bedoeld was om risico's te spreiden. Als de olieprijs stijgt, zullen de kosten voor transport, chemie, elektriciteit en voedsel zich via de toeleveringsketen verspreiden; de inflatie stijgt weer, waardoor de Federal Reserve het moeilijker krijgt om te versoepelen; de rente blijft hoog, waardoor BTC, tech-aandelen en andere langlopende activa onder druk komen te staan. Een storing in een energievoorziening kan uiteindelijk via inflatie en rente doorwerken in ieders portefeuille. Daarom ben ik het niet eens met de stelling dat "de risico's in het Midden-Oosten alleen iets zijn voor oliehandelaren". Wanneer energiezekerheid het monetaire beleid begint te bepalen, wordt een vat olie zelf een macro-economisch activum. Wat de markt het meest vreest, is niet een eenmalige sprong, maar dat het risico verandert van tijdelijk nieuws in een aanhoudende kostenpost. #中东能源风险推高油价

AI-paniek verandert in een business, en de bedrijven die het beste in staat zijn om die paniek om te zetten in een verdedigingslinie, zijn juist de koplopers. Aan de ene kant roepen bedrijven als Anthropic en OpenAI op om de ontwikkeling van geavanceerde modellen te vertragen, aan de andere kant houdt Jensen Huang vol dat veiligheid een technisch probleem is en geen nieuwe wetgeving vereist. Hoewel de partijen tegenover elkaar lijken te staan, weten ze allebei dat de regulering uiteindelijk zal neerkomen op rekenkrachtdrempels, modeltesten, audits en vergunningen. Dit is ook waar ik het meest op mijn hoede voor ben. Regulering is natuurlijk noodzakelijk, maar zolang de nalevingskosten hoog genoeg zijn, zullen niet de grote bedrijven als eerste worden buitengesloten, maar open source-teams en kleine bedrijven. Grote bedrijven beschikken over advocaten, rekenkracht en beleidsteams en kunnen zelfs meebepalen wat "veilig" betekent; nieuwkomers kunnen alleen meedoen op de baan die anderen al hebben uitgezet. Vraag niet alleen of AI uit de hand zal lopen, maar ook wie het recht heeft om te bepalen wat uit de hand lopen is. Als angst wordt omgezet in een systeem dat alleen de grote bedrijven zich kunnen veroorloven, beschermt regulering mogelijk niet alleen de mensheid, maar ook het marktaandeel van bestaande bedrijven. #AI发展焦虑升温，监管讨论升级

49 stemmen tegen 50 stemmen, CLARITY slaagde er niet in de drempel van 60 stemmen te halen. Maar deze keer faalde alleen de procedurestem om het debat te beëindigen, niet dat senatoren de wetsvoorstellen al per artikel hebben verworpen. Dit verschil is erg belangrijk, omdat het aangeeft dat wat de Amerikaanse cryptoregulering het meest mist niet de tekst is, maar de politieke coalitie om de tekst naar een definitieve stemming te brengen. Ik ben hier behoorlijk teleurgesteld over. De regels blijven onzeker, en de meest comfortabele partij is nooit de particuliere belegger of de ondernemer, maar de grote bedrijven die zich advocaten, lobbyteams en voormalige toezichthouders kunnen veroorloven. De grijze gebieden geven de industrie schijnbaar "vrijheid", maar zijn in feite een dure onzichtbare vergunning. Kleine teams weten niet wanneer ze de grens overschrijden, terwijl grote instellingen onzekerheid juist kunnen omzetten in een vestingwal. De industrie heeft zo lang gewacht op duidelijke regelgeving, maar wordt nu weer vastgehouden door verkiezingen, ethische controverses en partijpolitieke strijd. Het is echt ironisch: de wet heet CLARITY, maar de markt krijgt nog steeds wachten. #CLARITY法案投票受阻引争议

Deze renteverhoging zal vooral zwaar vallen voor degenen die elke maand hun creditcardafschriften, hypotheekoffertes en bedrijfsleningen ontvangen, niet voor degenen die voor het scherm zitten en roepen om te kopen of te verkopen. De Federal Reserve heeft voor het eerst in drie jaar de rente met 25 basispunten verhoogd, waardoor de rentebandbreedte is gestegen naar 3,75%-4,00%, en dit werd unaniem goedgekeurd door alle 12 stemmen. Het signaal is duidelijk: zelfs als de inflatie veroorzaakt door de energiecrisis moeilijk met renteverhogingen te bestrijden is, moet de Fed eerst het vertrouwen behouden. Maar renteverhogingen zijn nooit een eerlijke afkoeling. Mensen met veel contant geld en weinig schulden kunnen blijven profiteren van rente-inkomsten; kleine bedrijven die afhankelijk zijn van leningen voor consumptie, woningkopen of uitbreiding zullen direct de kosten voelen. De markt houdt ervan om renteverhogingen te reduceren tot één kaars op de grafiek, maar ik let meer op de onderliggende vermogensverschuiving — geld stroomt van mensen die dringend kapitaal nodig hebben naar mensen die al genoeg geld hebben. De korte termijn opleving van BTC en ETH betekent niet dat de verkrapping al is verwerkt. De echte test komt in de komende maanden wanneer de kredietkosten blijven stijgen en we zullen zien wie er dan nog contant geld over heeft. #美联储三年来首次加息25个基点