
看不懂的sol哥
看不懂的sol哥
2026机会多多
3Volgend
2,5Kvolgers
Feed
Livestream
Feed
Een overzicht van het Amerikaanse dollarsysteem 🎯
Of het nu de cryptowereld is, Amerikaanse aandelen of goud, ze staan niet op zichzelf; ze maken allemaal deel uit van de wereldwijde financiële markt.
Alleen door de werking van het dollarsysteem te begrijpen, kun je echt de richting van kapitaalstromen doorzien.
Beheers het ritme van de financiële cycli, anders drijf je alleen maar mee op de dollargetijden.
Het dollarsysteem is de onderliggende code van de cryptowereld en Amerikaanse aandelen; als je het niet begrijpt, ben jij altijd degene die wordt afgeslacht.


Diepgaand! Wat veroorzaakt eigenlijk de wereldwijde crash van grote activaklassen, waarbij aandelen, goud, BTC en de obligatiemarkt tegelijkertijd instorten.
—— Uiteindelijk is het de dollargetijde!!
Een artikel om volledig te begrijpen: hoe de VS de hele wereld "oogst" met de dollar
Waarom praten over dollargetijde? Wie de cryptomarkt en de macrocycli van de Amerikaanse aandelenmarkt goed wil begrijpen, moet de regels van het dollargetijde doorgronden.
Deze factoren beïnvloeden direct hoe kapitaal stroomt en hoe de financiële cycli verlopen.
In 1944 stelde de VS het "Bretton Woods-systeem" vast, waarmee het goudstandaardstelsel van de dollar werd opgericht, en sindsdien werd de dollar ook wel "greenback" genoemd.
Maar na de nederlaag in de Vietnamoorlog daalden de Amerikaanse goudreserves snel, waardoor de dollar niet meer kon worden ingewisseld voor de oorspronkelijk vastgestelde hoeveelheid goud, wat leidde tot de ineenstorting van het Bretton Woods-systeem na 1971.
Waarom wordt de ineenstorting van het Bretton Woods-systeem gezien als het begin van de dollarhegemonie?
Omdat vóór die tijd de goudreserves de basis waren voor de valuta-uitgifte van een centrale bank; papiergeld werd niet door staatsvertrouwen ondersteund, maar door goud.
Met andere woorden, de dollar was toen slechts een "wisselbewijs" voor goud.
Maar na de ineenstorting van het Bretton Woods-systeem koos de dollar ervoor om gekoppeld te worden aan olie. Omdat olie niet de zeldzaamheid van goud heeft, kon de VS vertrouwen op zijn staatsvertrouwen om bijna onbeperkt geld te drukken (dit is ook de basis van het Amerikaanse wanbeleid).
Dus de ineenstorting van het Bretton Woods-systeem markeert het begin van de dollarhegemonie; als het systeem niet was ingestort, had de VS alleen valuta kunnen uitgeven op basis van zijn goudreserves.
Maar met de ineenstorting van het Bretton Woods-systeem wordt de dollar alleen nog gesteund door grote olievoorraden en het Amerikaanse vertrouwen (helaas heeft de VS dat niet).
Voor de wereldmarkt heeft de dollar vanwege zijn enorme liquiditeit op de internationale markt (ongeveer 85% van de wereldwijde valutahandel) de mogelijkheid om via renteverhogingen en -verlagingen en andere monetaire instrumenten de wereld te "oogsten".
🟨 De specifieke oogstlogica van het dollargetijde bestaat uit drie stappen:
Het dollargetijde is als golven die op en neer gaan op de internationale markt. Voor andere landen is het alsof de dollar bij het komen "vloed" is en bij het vertrekken "eb". De dollar stroomt voortdurend uit de VS en weer terug, waarmee een monetaire getijcyclus wordt voltooid.
De specifieke oogstlogica bestaat uit drie stappen
🟨 Renteverlagingcyclus
Eerst verlaagt de Federal Reserve de rente en voert ze een ruim monetair beleid, zoals meer geld drukken en rente verlagen, waardoor de dollar in waarde daalt. Zodra de rente daalt, halen Amerikaanse bedrijven en burgers geld uit de bank om te consumeren of te investeren. Tegelijkertijd gebruiken kapitalisten deze overtollige dollars om wereldwijd goedkope activa te kopen, zoals grondstoffen, vastgoed, aandelen en obligaties, wat leidt tot stijging van de wereldeconomie en activaprijzen.
Na de toename van de dollar, in een omgeving waar de totale hoeveelheid goederen relatief constant is (productie loopt nog niet achter), kunnen degenen die het eerst de nieuwe dollars bezitten meer goederen kopen. Naarmate er steeds meer dollars op de markt komen, daalt de koopkracht van de dollar, en mensen aan het einde van de ruilketen kunnen steeds minder goederen kopen, waardoor ze gedwongen worden prijsstijgingen en schaarste te accepteren. Na een periode van renteverlaging daalt de waarde van de dollar (uitgedrukt in stijgende wisselkoersen van andere valuta's ten opzichte van de dollar), en stijgen de prijzen van in dollars geprijsde goederen geleidelijk.
In dit proces profiteren de rijke klasse in de VS het eerst van de goedkope valuta en groeit hun vermogen explosief; gewone arbeiders ondervinden echter druk door de waardevermindering van de valuta en stijgende prijzen, waardoor de kloof tussen arm en rijk in de VS groter wordt. Voor niet-Amerikaanse investeerders is het mogelijk om in het begin van de renteverlaging hun activa te investeren in aandelenmarkten van landen waar dollars binnenstromen.
🟨 Renteverhogingscyclus
Wanneer de dollarzeepbel barst, begint de Federal Reserve de rente te verhogen, waardoor dollars in het buitenland terug willen naar huis voor hogere rente. Amerikanen beginnen geld op de bank te zetten of nieuwe staatsobligaties te kopen. Met stijgende rente stroomt wereldwijd geld terug naar Amerikaanse banken, waardoor het aanbod van dollars op de markt afneemt, de dollar in waarde stijgt en de prijzen dalen. Zo werkt renteverhoging als een instrument tegen inflatie.
Met het uitstroom van dollars moeten buitenlandse valuta's worden omgewisseld in dollars, wat leidt tot daling van de wisselkoersen van deze valuta's ten opzichte van de dollar en waardevermindering van die valuta's. Dit is theoretisch gunstig voor export, maar nadelig voor import, omdat de kosten van in dollars geprijsde goederen stijgen door de waardevermindering van de lokale valuta, wat de buitenlandse handel beïnvloedt.
Wanneer dollars het land verlaten, daalt de kapitaalsteun voor lokale activa, waardoor de prijzen sterk dalen en de activabubbel barst. Zo komen er goedkope kwaliteitsactiva beschikbaar.
🟨 Nieuwe ronde renteverlaging
Wanneer de activabubbel in landen barst, verlaagt de Amerikaanse overheid de rente en versoepelt het monetair beleid, waardoor de dollar daalt en andere valuta's relatief stijgen. Binnenlandse Amerikaanse fondsen zoeken hogere rendementen (omdat de rente laag is en er geen hoge-rendement activa zijn), en gebruiken de terugkerende overvloedige dollars om een nieuwe "veroveringsronde" te starten, waarbij goedkope activa en goederen worden gekocht, waardoor de VS enorme winstmarges behaalt. Ze kopen kernkwaliteitsactiva tegen bodemprijzen.
De terugkerende dollars maken een verrassende comeback en kopen de beste kwaliteitsactiva goedkoop op.
Na de bloei blijft uiteindelijk alleen puin achter.
🟨 Kernmechanisme van het dollargetijde
🟨 Wereldwijde reservemuntstatus
De dollar is de belangrijkste wereldwijde reservemunt; centrale banken wereldwijd houden grote dollarreserves aan voor internationale handel, valutamarktinterventies en financiële crises. Daarom is de vraag naar dollars wereldwijd langdurig aanwezig. De VS kan via het door de dollar gedomineerde financiële systeem de wereldwijde geldhoeveelheid controleren.
🟨 Dominante positie van het Amerikaanse monetaire beleid
Het monetaire beleid van de Federal Reserve, vooral het rentebeleid, heeft diepgaande invloed op de wereldwijde kapitaalmarkten. Wanneer de VS een ruim monetair beleid voert (zoals renteverlaging of kwantitatieve versoepeling), stroomt goedkoop geld wereldwijd, wat de activaprijzen in andere landen opdrijft en investeringen en economische groei stimuleert. Maar wanneer de Fed het beleid aanscherpt (renteverhoging of balansverkorting), stroomt kapitaal terug naar de VS, waardoor liquiditeit afneemt en financiële markten in andere economieën onrustig worden.
🟨 Wereldwijde afhankelijkheid van de dollar in financiële markten
Het grootste deel van de wereldwijde financiële transacties en financiering is in dollars, vooral bedrijven en overheden in opkomende markten en ontwikkelingslanden zijn sterk afhankelijk van dollar-schulden. Wanneer dollarliquiditeit ruim is, kunnen deze economieën gemakkelijk goedkope leningen krijgen. Maar als dollars terugstromen naar de VS en de rente stijgt, neemt de schuldenlast toe, wat het risico op financiële crises en wanbetalingen verhoogt.
🟨 Historie van het dollarstelsel
De Amerikaanse economie overtrof die van het Verenigd Koninkrijk al in 1898 (voor de Eerste Wereldoorlog) en werd de grootste ter wereld, maar de dollar bevestigde zijn internationale muntstatus pas na de Tweede Wereldoorlog.
Stap 1: Voor de Eerste Wereldoorlog gebruikten landen voornamelijk goud als internationale reservemunt, het zogenaamde goudstandaardstelsel, waarbij goud alle functies van internationale valuta vervulde. Hoewel de VS economisch sterker was dan het VK, was het toen nog een schuldenaar van het VK.
Toen de oorlog begon en de geallieerden en centralen in een impasse zaten, begon de VS wapens en goederen aan de strijdende landen te leveren en verdiende zo veel aan de oorlog. Na de oorlog werd de VS een schuldeiser van het VK. Gedurende deze tijd stroomde goud als wereldmunt continu naar de VS.
Tegelijkertijd gebruikte de VS via de Britse regering stiekem dollars om te sturen naar andere Britse Gemenebestlanden zoals Canada, Zuid-Afrika en India, vooral voor oorlogsmateriaal, wat de internationalisering van de dollar bevorderde.
Stap 2: In 1944, tegen het einde van de Tweede Wereldoorlog, stelden de VS en het VK plannen op om na de oorlog de internationale muntstabiliteit te waarborgen en de controle over de internationale munt te behouden. Het VK stelde het "Keynes-plan" voor, de VS het "White-plan":
Keynes-plan: ook wel het Internationaal Clearing Union-plan genoemd, stelde een uniforme wereldmunt voor, met allocaties gebaseerd op het gemiddelde van import en export in de drie jaar voor de oorlog. Het VK zou 16% van de wereldmunt krijgen, en inclusief kolonies en Gemenebest zelfs 35%. Dit plan was gunstig voor het VK om het pond te behouden ondanks uitgeputte goudreserves en om de invloed van de dollar en Amerikaanse goudreserves te verminderen.
White-plan: ook wel het Internationaal Monetair Fonds-plan genoemd, stelde een fonds voor dat internationale muntstabiliteit moest waarborgen, met taken zoals:
- Uitgifte van een internationale munt, de "Unita" (voorloper van SDR), inwisselbaar voor goud en overdraagbaar tussen leden;
- Vaste wisselkoersen tussen nationale valuta's en de Unita, met wijzigingen alleen met goedkeuring van het fonds;
- Leden met betalingsproblemen konden hun valuta inwisselen voor vreemde valuta tot hun quota;
- Stemrechten gebaseerd op quota, met het hoofdkantoor in het land met de grootste quota;
- Afschaffing van valutabeperkingen, bilaterale verrekeningen en discriminatoire wisselkoerssystemen.
Maar het Britse rijk was al in verval, met meer dan 59% van het goud in de Amerikaanse Federal Reserve. Volgens het principe "wie de sterkste vuist heeft, bepaalt" moest het VK het Keynes-plan opgeven en het Amerikaanse plan accepteren.
In juli 1944 kwamen 730 vertegenwoordigers uit 44 landen bijeen in Bretton Woods, New Hampshire, VS, en stelden het Bretton Woods-systeem vast, gebaseerd op het White-plan.
De Unita was eigenlijk een andere naam voor de dollar, 1 Unita = 10 dollar. Dit betekende dat de dollar direct aan goud was gekoppeld, en andere valuta's aan de dollar, met vrije convertibiliteit en wisselkoersen gebaseerd op de dollar.
De VS was toen de grootste schuldeiser ter wereld en gebruikte dit systeem om de dollarhegemonie te vestigen en controle te krijgen over de internationale financiën. Als het Keynes-plan het Britse plan was, was het White-plan het Amerikaanse dat het hele spel naar huis bracht.
Stap 3: Na de Tweede Wereldoorlog lagen Europese landen in puin en was hun economie ingestort. In 1948 stelde de VS het Marshallplan voor om West-Europa te helpen snel te herstellen. Dit was geen liefdadigheid, maar een strategische zet: enerzijds om een kapitalistische tegenstander voor de Sovjet-Unie te creëren, anderzijds om West-Europa economisch afhankelijk van de VS te maken.
West-Europese landen leenden geld van Amerikaanse banken en kochten voedsel en goederen uit de VS, waardoor dollars weer terugvloeiden naar de VS. Tegelijkertijd veroverden Amerikaanse producten de Europese markt.
Stap 4: Volgens het Bretton Woods-systeem was de dollar aan goud gekoppeld en werd de dollar als wereldmunt gebruikt voor internationale handel en goudconversie, wat leidde tot grote gouduitstroom uit de VS en waardevermindering van de dollar, wat het vertrouwen in de wereldmunt aantastte. Tegelijkertijd raakte de VS verstrikt in de Koreaanse en Vietnamoorlogen, wat leidde tot grote begrotingstekorten en massale geldcreatie. De goudreserves konden de hoeveelheid dollars niet meer dekken.
Daarom kondigde de Amerikaanse regering op 15 augustus 1971 de ontkoppeling van de dollar van goud aan, waarmee het Bretton Woods-systeem eindigde.
In de jaren 70 verhoogde de OPEC, als vergelding voor landen die Israël steunden in de Midden-Oostenoorlog, de olieprijzen meerdere keren, wat leidde tot economische stagnatie in de VS, Japan en Europa, bekend als de eerste oliecrisis. Toen realiseerde de VS zich dat olie de harde valuta was in het geïndustrialiseerde tijdperk, de echte goudstandaard.
In 1974 sloot de VS een geheime "onwankelbare overeenkomst" met Saoedi-Arabië, waarbij de VS beloofde militaire wapens te leveren en de veiligheid van Saoedi-Arabië te garanderen in ruil voor het gebruik van de dollar als enige valuta voor olie-export. Saoedi-Arabië, als grootste OPEC-producent, leidde andere leden om ook dollars te gebruiken voor oliehandel. Sindsdien zijn dollar en olie nauw verbonden, en elk land dat olie wil kopen moet voldoende dollars aanhouden, het beroemde "petrodollar-systeem".
"Petrodollar" verwijst niet alleen naar dollars verdiend door olie-export, maar ook naar een complex systeem binnen de internationale handel en financiën.
Kort gezegd:
- Internationale oliehandel wordt in dollars gewaardeerd en afgerekend;
- Olieproducerende landen gebruiken hun netto-inkomsten om Amerikaanse staatsobligaties te kopen.
Door de sterke Amerikaanse economie en kapitaalmarkten vloeit een groot deel van de petrodollars terug naar de VS in de vorm van bankdeposito's, aandelen en staatsobligaties, wat de Amerikaanse handels- en begrotingstekorten compenseert en de economie ondersteunt.
Zo is de dollar na generaties inspanning voorlopig onaantastbaar als internationale reservemunt.
Maar historisch gezien is valutahegemonie niet onwankelbaar — na de eerste industriële revolutie werd het VK de machtigste natie, het "rijk waar de zon nooit ondergaat", met controle over meer dan 20% van de wereldbevolking en 25% van het land, een economie die 70% van de wereld besloeg en 80% van het goud bezat.
Maar na de Tweede Wereldoorlog, met het verval van het VK en de opkomst van de VS, verving de dollar het pond als wereldwijde reservemunt.
In het verleden domineerde de dollar als wereldmunt de wereldwijde economische cycli, waarbij het dollargetijde de wereld keer op keer overspoelde.
Tegenwoordig zijn landen niet langer bereid vazal van de dollar te zijn en zoeken steeds meer landen naar manieren om de dollar te ontwijken. De wereldeconomie heeft in de afgelopen 60 jaar meerdere grote monetaire cycli doorgemaakt, waarin de dollarhegemonie geleidelijk werd opgebouwd.
Nu dagen steeds meer landen de dollarhegemonie uit en proberen ze hun afhankelijkheid van het monetaire beleid van de Federal Reserve te verminderen.
Maar op korte termijn (de komende decennia) blijven de wereldeconomie en activa nog steeds door de dollar beïnvloed.
Waarom dalen alle activa wereldwijd?
De Dow Jones is weer 1100 punten gedaald en is onder de 50.000-grens gezakt.
De paniekindex VIX steeg tijdelijk naar 29, het hoogste sinds maart.
De huidige markt is allang niet meer simpelweg een dubbele klap voor aandelen en obligaties; aandelen, obligaties, grondstoffen, edelmetalen en cryptocurrencies dalen allemaal tegelijk.
Open je account, wat je ook koopt, het verliest waarde; wereldwijde beleggers zitten collectief in een neerwaartse spiraal.
De S&P 500 is meer dan 8% gedaald, de Nasdaq 13,5%, de Hang Seng Index ongeveer 10%, en de Nikkei is met meer dan 20% gedaald en zit in een technische bearmarkt.
Het ergst is de Zuid-Koreaanse beurs; de KOSPI is sinds de piek in juni van 9385 punten met 47% gedaald, bijna gehalveerd in minder dan een half jaar, en er zijn dit jaar al elf keer handelsbeperkingen (circuit breakers) geactiveerd.
Zelfs obligaties, die vroeger als veilig werden beschouwd, houden het niet meer; vastrentende producten beginnen verlies te lijden.
Goud is vanaf de piek met 31% gedaald en zakte op 19 november onder de 3700 dollar.
Zilver is 34% gedaald. Olie is 21% gedaald. Bitcoin is 39% gedaald en zakte tijdelijk naar 75.950 dollar. Ethereum is 55% gedaald.
Behalve contant geld dalen bijna alle activa synchroon. Zo'n marktsituatie is uiterst zeldzaam.
Historisch gezien heeft zo'n grootschalige herwaardering van alle activa zich slechts vijf keer voorgedaan.
In 1929 tijdens de Grote Depressie, in 1973 tijdens de oliecrisis, in 2008 tijdens de subprime crisis. De vierde keer was begin 2020 tijdens de pandemie met handelsbeperkingen, die slechts twee maanden duurde. De vijfde keer was in 2022 toen de Federal Reserve agressief de rente met meer dan vier procentpunten verhoogde, waardoor aandelen, obligaties en grondstoffen allemaal daalden.
Nu is het de zesde keer.
Onthoud één kennispunt: als alle activa synchroon dalen, zijn er maar twee drijfveren.
De eerste is een liquiditeitscrisis. De markt heeft geen geld, iedereen verkoopt koste wat kost om liquiditeit te verkrijgen, wat leidt tot paniekverkopen en uiteindelijk een financiële crisis. 2008 was zo'n geval.
De tweede is agressieve renteverhogingen in de VS, waardoor geld duurder wordt. 2022 was zo'n geval.
Nu is het ook zo.
Kortom, de achttienjarige periode van lage rente wereldwijd sinds 2008 komt ten einde. Geld wordt steeds duurder en hoge rente zal waarschijnlijk de norm worden. Daarom moeten alle activa wereldwijd opnieuw gewaardeerd en geprijsd worden.
Kijk terug op hoe gek deze achttien jaar waren. Na de crisis van 2008 begon een periode van versoepeling, met renteverlagingen en QE achter elkaar. De omvang van de Amerikaanse staatschuld groeide van 6,5 biljoen dollar naar nu 40 biljoen. Er was te veel geld, waardoor de prijzen van activa stegen. De Nasdaq steeg meer dan tien keer, en de meeste aandelenmarkten wereldwijd verdubbelden.
Dit geldfeest is voorbij.
Wat het nog lastiger maakt, is dat veel activa nog steeds op historische hoogte staan.
Als hoog gewaardeerde activa opnieuw worden geprijsd, zal de daling extra heftig zijn.
AI is het meest typische voorbeeld. Deze sector zit nog in een grote investeringsfase, met kapitaaluitgaven van giganten in de honderden miljarden tot biljoenen. Met stijgende rente stijgen de financieringskosten direct. Zelfs een renteverhoging van 0,5 procentpunt betekent astronomische extra rentekosten. Bedrijven durven niet meer blindelings uit te breiden; als kapitaaluitgaven krimpen, kunnen waarderingen die op geldverbranding zijn gebaseerd niet standhouden.
Jensen Huang trad af als CEO, Nvidia daalde in een maand met 28% en de marktkapitalisatie zakte onder de 4 biljoen. Dit is geen uitzondering, maar een signaal.
Goud is makkelijker te begrijpen. Het levert zelf geen rente op. Als de Amerikaanse rente stijgt, stijgen de opportuniteitskosten van het aanhouden ervan, waardoor kapitaal vanzelf wegvloeit. Zelfs veilige havens worden verkocht in een echte rentestorm.
In één zin samengevat deze daling:
Geld wordt duurder, en alle activa worden collectief hergewaardeerd en opnieuw geprijsd.
Dit proces wordt onvermijdelijk pijnlijk.
Hoe ermee om te gaan? Slechts vier woorden: cash is koning.
Tegelijkertijd, bouw je positie op met gespreide aankopen.


Diepgaand! Wat veroorzaakt eigenlijk de wereldwijde crash van grote activaklassen, waarbij aandelen, goud, BTC en de obligatiemarkt tegelijkertijd instorten.
—— Uiteindelijk is het de dollargetijde!!
Een artikel om volledig te begrijpen: hoe de VS de hele wereld "oogst" met de dollar
Waarom praten over dollargetijde? Wie de cryptomarkt en de macrocycli van de Amerikaanse aandelenmarkt goed wil begrijpen, moet de regels van het dollargetijde doorgronden.
Deze factoren beïnvloeden direct hoe kapitaal stroomt en hoe de financiële cycli verlopen.
In 1944 stelde de VS het "Bretton Woods-systeem" vast, waarmee het goudstandaardstelsel van de dollar werd opgericht, en sindsdien werd de dollar ook wel "greenback" genoemd.
Maar na de nederlaag in de Vietnamoorlog daalden de Amerikaanse goudreserves snel, waardoor de dollar niet meer kon worden ingewisseld voor de oorspronkelijk vastgestelde hoeveelheid goud, wat leidde tot de ineenstorting van het Bretton Woods-systeem na 1971.
Waarom wordt de ineenstorting van het Bretton Woods-systeem gezien als het begin van de dollarhegemonie?
Omdat vóór die tijd de goudreserves de basis waren voor de valuta-uitgifte van een centrale bank; papiergeld werd niet door staatsvertrouwen ondersteund, maar door goud.
Met andere woorden, de dollar was toen slechts een "wisselbewijs" voor goud.
Maar na de ineenstorting van het Bretton Woods-systeem koos de dollar ervoor om gekoppeld te worden aan olie. Omdat olie niet de zeldzaamheid van goud heeft, kon de VS vertrouwen op zijn staatsvertrouwen om bijna onbeperkt geld te drukken (dit is ook de basis van het Amerikaanse wanbeleid).
Dus de ineenstorting van het Bretton Woods-systeem markeert het begin van de dollarhegemonie; als het systeem niet was ingestort, had de VS alleen valuta kunnen uitgeven op basis van zijn goudreserves.
Maar met de ineenstorting van het Bretton Woods-systeem wordt de dollar alleen nog gesteund door grote olievoorraden en het Amerikaanse vertrouwen (helaas heeft de VS dat niet).
Voor de wereldmarkt heeft de dollar vanwege zijn enorme liquiditeit op de internationale markt (ongeveer 85% van de wereldwijde valutahandel) de mogelijkheid om via renteverhogingen en -verlagingen en andere monetaire instrumenten de wereld te "oogsten".
🟨 De specifieke oogstlogica van het dollargetijde bestaat uit drie stappen:
Het dollargetijde is als golven die op en neer gaan op de internationale markt. Voor andere landen is het alsof de dollar bij het komen "vloed" is en bij het vertrekken "eb". De dollar stroomt voortdurend uit de VS en weer terug, waarmee een monetaire getijcyclus wordt voltooid.
De specifieke oogstlogica bestaat uit drie stappen
🟨 Renteverlagingcyclus
Eerst verlaagt de Federal Reserve de rente en voert ze een ruim monetair beleid, zoals meer geld drukken en rente verlagen, waardoor de dollar in waarde daalt. Zodra de rente daalt, halen Amerikaanse bedrijven en burgers geld uit de bank om te consumeren of te investeren. Tegelijkertijd gebruiken kapitalisten deze overtollige dollars om wereldwijd goedkope activa te kopen, zoals grondstoffen, vastgoed, aandelen en obligaties, wat leidt tot stijging van de wereldeconomie en activaprijzen.
Na de toename van de dollar, in een omgeving waar de totale hoeveelheid goederen relatief constant is (productie loopt nog niet achter), kunnen degenen die het eerst de nieuwe dollars bezitten meer goederen kopen. Naarmate er steeds meer dollars op de markt komen, daalt de koopkracht van de dollar, en mensen aan het einde van de ruilketen kunnen steeds minder goederen kopen, waardoor ze gedwongen worden prijsstijgingen en schaarste te accepteren. Na een periode van renteverlaging daalt de waarde van de dollar (uitgedrukt in stijgende wisselkoersen van andere valuta's ten opzichte van de dollar), en stijgen de prijzen van in dollars geprijsde goederen geleidelijk.
In dit proces profiteren de rijke klasse in de VS het eerst van de goedkope valuta en groeit hun vermogen explosief; gewone arbeiders ondervinden echter druk door de waardevermindering van de valuta en stijgende prijzen, waardoor de kloof tussen arm en rijk in de VS groter wordt. Voor niet-Amerikaanse investeerders is het mogelijk om in het begin van de renteverlaging hun activa te investeren in aandelenmarkten van landen waar dollars binnenstromen.
🟨 Renteverhogingscyclus
Wanneer de dollarzeepbel barst, begint de Federal Reserve de rente te verhogen, waardoor dollars in het buitenland terug willen naar huis voor hogere rente. Amerikanen beginnen geld op de bank te zetten of nieuwe staatsobligaties te kopen. Met stijgende rente stroomt wereldwijd geld terug naar Amerikaanse banken, waardoor het aanbod van dollars op de markt afneemt, de dollar in waarde stijgt en de prijzen dalen. Zo werkt renteverhoging als een instrument tegen inflatie.
Met het uitstroom van dollars moeten buitenlandse valuta's worden omgewisseld in dollars, wat leidt tot daling van de wisselkoersen van deze valuta's ten opzichte van de dollar en waardevermindering van die valuta's. Dit is theoretisch gunstig voor export, maar nadelig voor import, omdat de kosten van in dollars geprijsde goederen stijgen door de waardevermindering van de lokale valuta, wat de buitenlandse handel beïnvloedt.
Wanneer dollars het land verlaten, daalt de kapitaalsteun voor lokale activa, waardoor de prijzen sterk dalen en de activabubbel barst. Zo komen er goedkope kwaliteitsactiva beschikbaar.
🟨 Nieuwe ronde renteverlaging
Wanneer de activabubbel in landen barst, verlaagt de Amerikaanse overheid de rente en versoepelt het monetair beleid, waardoor de dollar daalt en andere valuta's relatief stijgen. Binnenlandse Amerikaanse fondsen zoeken hogere rendementen (omdat de rente laag is en er geen hoge-rendement activa zijn), en gebruiken de terugkerende overvloedige dollars om een nieuwe "veroveringsronde" te starten, waarbij goedkope activa en goederen worden gekocht, waardoor de VS enorme winstmarges behaalt. Ze kopen kernkwaliteitsactiva tegen bodemprijzen.
De terugkerende dollars maken een verrassende comeback en kopen de beste kwaliteitsactiva goedkoop op.
Na de bloei blijft uiteindelijk alleen puin achter.
🟨 Kernmechanisme van het dollargetijde
🟨 Wereldwijde reservemuntstatus
De dollar is de belangrijkste wereldwijde reservemunt; centrale banken wereldwijd houden grote dollarreserves aan voor internationale handel, valutamarktinterventies en financiële crises. Daarom is de vraag naar dollars wereldwijd langdurig aanwezig. De VS kan via het door de dollar gedomineerde financiële systeem de wereldwijde geldhoeveelheid controleren.
🟨 Dominante positie van het Amerikaanse monetaire beleid
Het monetaire beleid van de Federal Reserve, vooral het rentebeleid, heeft diepgaande invloed op de wereldwijde kapitaalmarkten. Wanneer de VS een ruim monetair beleid voert (zoals renteverlaging of kwantitatieve versoepeling), stroomt goedkoop geld wereldwijd, wat de activaprijzen in andere landen opdrijft en investeringen en economische groei stimuleert. Maar wanneer de Fed het beleid aanscherpt (renteverhoging of balansverkorting), stroomt kapitaal terug naar de VS, waardoor liquiditeit afneemt en financiële markten in andere economieën onrustig worden.
🟨 Wereldwijde afhankelijkheid van de dollar in financiële markten
Het grootste deel van de wereldwijde financiële transacties en financiering is in dollars, vooral bedrijven en overheden in opkomende markten en ontwikkelingslanden zijn sterk afhankelijk van dollar-schulden. Wanneer dollarliquiditeit ruim is, kunnen deze economieën gemakkelijk goedkope leningen krijgen. Maar als dollars terugstromen naar de VS en de rente stijgt, neemt de schuldenlast toe, wat het risico op financiële crises en wanbetalingen verhoogt.
🟨 Historie van het dollarstelsel
De Amerikaanse economie overtrof die van het Verenigd Koninkrijk al in 1898 (voor de Eerste Wereldoorlog) en werd de grootste ter wereld, maar de dollar bevestigde zijn internationale muntstatus pas na de Tweede Wereldoorlog.
Stap 1: Voor de Eerste Wereldoorlog gebruikten landen voornamelijk goud als internationale reservemunt, het zogenaamde goudstandaardstelsel, waarbij goud alle functies van internationale valuta vervulde. Hoewel de VS economisch sterker was dan het VK, was het toen nog een schuldenaar van het VK.
Toen de oorlog begon en de geallieerden en centralen in een impasse zaten, begon de VS wapens en goederen aan de strijdende landen te leveren en verdiende zo veel aan de oorlog. Na de oorlog werd de VS een schuldeiser van het VK. Gedurende deze tijd stroomde goud als wereldmunt continu naar de VS.
Tegelijkertijd gebruikte de VS via de Britse regering stiekem dollars om te sturen naar andere Britse Gemenebestlanden zoals Canada, Zuid-Afrika en India, vooral voor oorlogsmateriaal, wat de internationalisering van de dollar bevorderde.
Stap 2: In 1944, tegen het einde van de Tweede Wereldoorlog, stelden de VS en het VK plannen op om na de oorlog de internationale muntstabiliteit te waarborgen en de controle over de internationale munt te behouden. Het VK stelde het "Keynes-plan" voor, de VS het "White-plan":
Keynes-plan: ook wel het Internationaal Clearing Union-plan genoemd, stelde een uniforme wereldmunt voor, met allocaties gebaseerd op het gemiddelde van import en export in de drie jaar voor de oorlog. Het VK zou 16% van de wereldmunt krijgen, en inclusief kolonies en Gemenebest zelfs 35%. Dit plan was gunstig voor het VK om het pond te behouden ondanks uitgeputte goudreserves en om de invloed van de dollar en Amerikaanse goudreserves te verminderen.
White-plan: ook wel het Internationaal Monetair Fonds-plan genoemd, stelde een fonds voor dat internationale muntstabiliteit moest waarborgen, met taken zoals:
- Uitgifte van een internationale munt, de "Unita" (voorloper van SDR), inwisselbaar voor goud en overdraagbaar tussen leden;
- Vaste wisselkoersen tussen nationale valuta's en de Unita, met wijzigingen alleen met goedkeuring van het fonds;
- Leden met betalingsproblemen konden hun valuta inwisselen voor vreemde valuta tot hun quota;
- Stemrechten gebaseerd op quota, met het hoofdkantoor in het land met de grootste quota;
- Afschaffing van valutabeperkingen, bilaterale verrekeningen en discriminatoire wisselkoerssystemen.
Maar het Britse rijk was al in verval, met meer dan 59% van het goud in de Amerikaanse Federal Reserve. Volgens het principe "wie de sterkste vuist heeft, bepaalt" moest het VK het Keynes-plan opgeven en het Amerikaanse plan accepteren.
In juli 1944 kwamen 730 vertegenwoordigers uit 44 landen bijeen in Bretton Woods, New Hampshire, VS, en stelden het Bretton Woods-systeem vast, gebaseerd op het White-plan.
De Unita was eigenlijk een andere naam voor de dollar, 1 Unita = 10 dollar. Dit betekende dat de dollar direct aan goud was gekoppeld, en andere valuta's aan de dollar, met vrije convertibiliteit en wisselkoersen gebaseerd op de dollar.
De VS was toen de grootste schuldeiser ter wereld en gebruikte dit systeem om de dollarhegemonie te vestigen en controle te krijgen over de internationale financiën. Als het Keynes-plan het Britse plan was, was het White-plan het Amerikaanse dat het hele spel naar huis bracht.
Stap 3: Na de Tweede Wereldoorlog lagen Europese landen in puin en was hun economie ingestort. In 1948 stelde de VS het Marshallplan voor om West-Europa te helpen snel te herstellen. Dit was geen liefdadigheid, maar een strategische zet: enerzijds om een kapitalistische tegenstander voor de Sovjet-Unie te creëren, anderzijds om West-Europa economisch afhankelijk van de VS te maken.
West-Europese landen leenden geld van Amerikaanse banken en kochten voedsel en goederen uit de VS, waardoor dollars weer terugvloeiden naar de VS. Tegelijkertijd veroverden Amerikaanse producten de Europese markt.
Stap 4: Volgens het Bretton Woods-systeem was de dollar aan goud gekoppeld en werd de dollar als wereldmunt gebruikt voor internationale handel en goudconversie, wat leidde tot grote gouduitstroom uit de VS en waardevermindering van de dollar, wat het vertrouwen in de wereldmunt aantastte. Tegelijkertijd raakte de VS verstrikt in de Koreaanse en Vietnamoorlogen, wat leidde tot grote begrotingstekorten en massale geldcreatie. De goudreserves konden de hoeveelheid dollars niet meer dekken.
Daarom kondigde de Amerikaanse regering op 15 augustus 1971 de ontkoppeling van de dollar van goud aan, waarmee het Bretton Woods-systeem eindigde.
In de jaren 70 verhoogde de OPEC, als vergelding voor landen die Israël steunden in de Midden-Oostenoorlog, de olieprijzen meerdere keren, wat leidde tot economische stagnatie in de VS, Japan en Europa, bekend als de eerste oliecrisis. Toen realiseerde de VS zich dat olie de harde valuta was in het geïndustrialiseerde tijdperk, de echte goudstandaard.
In 1974 sloot de VS een geheime "onwankelbare overeenkomst" met Saoedi-Arabië, waarbij de VS beloofde militaire wapens te leveren en de veiligheid van Saoedi-Arabië te garanderen in ruil voor het gebruik van de dollar als enige valuta voor olie-export. Saoedi-Arabië, als grootste OPEC-producent, leidde andere leden om ook dollars te gebruiken voor oliehandel. Sindsdien zijn dollar en olie nauw verbonden, en elk land dat olie wil kopen moet voldoende dollars aanhouden, het beroemde "petrodollar-systeem".
"Petrodollar" verwijst niet alleen naar dollars verdiend door olie-export, maar ook naar een complex systeem binnen de internationale handel en financiën.
Kort gezegd:
- Internationale oliehandel wordt in dollars gewaardeerd en afgerekend;
- Olieproducerende landen gebruiken hun netto-inkomsten om Amerikaanse staatsobligaties te kopen.
Door de sterke Amerikaanse economie en kapitaalmarkten vloeit een groot deel van de petrodollars terug naar de VS in de vorm van bankdeposito's, aandelen en staatsobligaties, wat de Amerikaanse handels- en begrotingstekorten compenseert en de economie ondersteunt.
Zo is de dollar na generaties inspanning voorlopig onaantastbaar als internationale reservemunt.
Maar historisch gezien is valutahegemonie niet onwankelbaar — na de eerste industriële revolutie werd het VK de machtigste natie, het "rijk waar de zon nooit ondergaat", met controle over meer dan 20% van de wereldbevolking en 25% van het land, een economie die 70% van de wereld besloeg en 80% van het goud bezat.
Maar na de Tweede Wereldoorlog, met het verval van het VK en de opkomst van de VS, verving de dollar het pond als wereldwijde reservemunt.
In het verleden domineerde de dollar als wereldmunt de wereldwijde economische cycli, waarbij het dollargetijde de wereld keer op keer overspoelde.
Tegenwoordig zijn landen niet langer bereid vazal van de dollar te zijn en zoeken steeds meer landen naar manieren om de dollar te ontwijken. De wereldeconomie heeft in de afgelopen 60 jaar meerdere grote monetaire cycli doorgemaakt, waarin de dollarhegemonie geleidelijk werd opgebouwd.
Nu dagen steeds meer landen de dollarhegemonie uit en proberen ze hun afhankelijkheid van het monetaire beleid van de Federal Reserve te verminderen.
Maar op korte termijn (de komende decennia) blijven de wereldeconomie en activa nog steeds door de dollar beïnvloed.
Diepgaand! Wat veroorzaakt eigenlijk de wereldwijde crash van grote activaklassen, waarbij aandelen, goud, BTC en de obligatiemarkt tegelijkertijd instorten.
—— Uiteindelijk is het de dollargetijde!!
Een artikel om volledig te begrijpen: hoe de VS de hele wereld "oogst" met de dollar
Waarom praten over dollargetijde? Wie de cryptomarkt en de macrocycli van de Amerikaanse aandelenmarkt goed wil begrijpen, moet de regels van het dollargetijde doorgronden.
Deze factoren beïnvloeden direct hoe kapitaal stroomt en hoe de financiële cycli verlopen.
In 1944 stelde de VS het "Bretton Woods-systeem" vast, waarmee het goudstandaardstelsel van de dollar werd opgericht, en sindsdien werd de dollar ook wel "greenback" genoemd.
Maar na de nederlaag in de Vietnamoorlog daalden de Amerikaanse goudreserves snel, waardoor de dollar niet meer kon worden ingewisseld voor de oorspronkelijk vastgestelde hoeveelheid goud, wat leidde tot de ineenstorting van het Bretton Woods-systeem na 1971.
Waarom wordt de ineenstorting van het Bretton Woods-systeem gezien als het begin van de dollarhegemonie?
Omdat vóór die tijd de goudreserves de basis waren voor de valuta-uitgifte van een centrale bank; papiergeld werd niet door staatsvertrouwen ondersteund, maar door goud.
Met andere woorden, de dollar was toen slechts een "wisselbewijs" voor goud.
Maar na de ineenstorting van het Bretton Woods-systeem koos de dollar ervoor om gekoppeld te worden aan olie. Omdat olie niet de zeldzaamheid van goud heeft, kon de VS vertrouwen op zijn staatsvertrouwen om bijna onbeperkt geld te drukken (dit is ook de basis van het Amerikaanse wanbeleid).
Dus de ineenstorting van het Bretton Woods-systeem markeert het begin van de dollarhegemonie; als het systeem niet was ingestort, had de VS alleen valuta kunnen uitgeven op basis van zijn goudreserves.
Maar met de ineenstorting van het Bretton Woods-systeem wordt de dollar alleen nog gesteund door grote olievoorraden en het Amerikaanse vertrouwen (helaas heeft de VS dat niet).
Voor de wereldmarkt heeft de dollar vanwege zijn enorme liquiditeit op de internationale markt (ongeveer 85% van de wereldwijde valutahandel) de mogelijkheid om via renteverhogingen en -verlagingen en andere monetaire instrumenten de wereld te "oogsten".
🟨 De specifieke oogstlogica van het dollargetijde bestaat uit drie stappen:
Het dollargetijde is als golven die op en neer gaan op de internationale markt. Voor andere landen is het alsof de dollar bij het komen "vloed" is en bij het vertrekken "eb". De dollar stroomt voortdurend uit de VS en weer terug, waarmee een monetaire getijcyclus wordt voltooid.
De specifieke oogstlogica bestaat uit drie stappen
🟨 Renteverlagingcyclus
Eerst verlaagt de Federal Reserve de rente en voert ze een ruim monetair beleid, zoals meer geld drukken en rente verlagen, waardoor de dollar in waarde daalt. Zodra de rente daalt, halen Amerikaanse bedrijven en burgers geld uit de bank om te consumeren of te investeren. Tegelijkertijd gebruiken kapitalisten deze overtollige dollars om wereldwijd goedkope activa te kopen, zoals grondstoffen, vastgoed, aandelen en obligaties, wat leidt tot stijging van de wereldeconomie en activaprijzen.
Na de toename van de dollar, in een omgeving waar de totale hoeveelheid goederen relatief constant is (productie loopt nog niet achter), kunnen degenen die het eerst de nieuwe dollars bezitten meer goederen kopen. Naarmate er steeds meer dollars op de markt komen, daalt de koopkracht van de dollar, en mensen aan het einde van de ruilketen kunnen steeds minder goederen kopen, waardoor ze gedwongen worden prijsstijgingen en schaarste te accepteren. Na een periode van renteverlaging daalt de waarde van de dollar (uitgedrukt in stijgende wisselkoersen van andere valuta's ten opzichte van de dollar), en stijgen de prijzen van in dollars geprijsde goederen geleidelijk.
In dit proces profiteren de rijke klasse in de VS het eerst van de goedkope valuta en groeit hun vermogen explosief; gewone arbeiders ondervinden echter druk door de waardevermindering van de valuta en stijgende prijzen, waardoor de kloof tussen arm en rijk in de VS groter wordt. Voor niet-Amerikaanse investeerders is het mogelijk om in het begin van de renteverlaging hun activa te investeren in aandelenmarkten van landen waar dollars binnenstromen.
🟨 Renteverhogingscyclus
Wanneer de dollarzeepbel barst, begint de Federal Reserve de rente te verhogen, waardoor dollars in het buitenland terug willen naar huis voor hogere rente. Amerikanen beginnen geld op de bank te zetten of nieuwe staatsobligaties te kopen. Met stijgende rente stroomt wereldwijd geld terug naar Amerikaanse banken, waardoor het aanbod van dollars op de markt afneemt, de dollar in waarde stijgt en de prijzen dalen. Zo werkt renteverhoging als een instrument tegen inflatie.
Met het uitstroom van dollars moeten buitenlandse valuta's worden omgewisseld in dollars, wat leidt tot daling van de wisselkoersen van deze valuta's ten opzichte van de dollar en waardevermindering van die valuta's. Dit is theoretisch gunstig voor export, maar nadelig voor import, omdat de kosten van in dollars geprijsde goederen stijgen door de waardevermindering van de lokale valuta, wat de buitenlandse handel beïnvloedt.
Wanneer dollars het land verlaten, daalt de kapitaalsteun voor lokale activa, waardoor de prijzen sterk dalen en de activabubbel barst. Zo komen er goedkope kwaliteitsactiva beschikbaar.
🟨 Nieuwe ronde renteverlaging
Wanneer de activabubbel in landen barst, verlaagt de Amerikaanse overheid de rente en versoepelt het monetair beleid, waardoor de dollar daalt en andere valuta's relatief stijgen. Binnenlandse Amerikaanse fondsen zoeken hogere rendementen (omdat de rente laag is en er geen hoge-rendement activa zijn), en gebruiken de terugkerende overvloedige dollars om een nieuwe "veroveringsronde" te starten, waarbij goedkope activa en goederen worden gekocht, waardoor de VS enorme winstmarges behaalt. Ze kopen kernkwaliteitsactiva tegen bodemprijzen.
De terugkerende dollars maken een verrassende comeback en kopen de beste kwaliteitsactiva goedkoop op.
Na de bloei blijft uiteindelijk alleen puin achter.
🟨 Kernmechanisme van het dollargetijde
🟨 Wereldwijde reservemuntstatus
De dollar is de belangrijkste wereldwijde reservemunt; centrale banken wereldwijd houden grote dollarreserves aan voor internationale handel, valutamarktinterventies en financiële crises. Daarom is de vraag naar dollars wereldwijd langdurig aanwezig. De VS kan via het door de dollar gedomineerde financiële systeem de wereldwijde geldhoeveelheid controleren.
🟨 Dominante positie van het Amerikaanse monetaire beleid
Het monetaire beleid van de Federal Reserve, vooral het rentebeleid, heeft diepgaande invloed op de wereldwijde kapitaalmarkten. Wanneer de VS een ruim monetair beleid voert (zoals renteverlaging of kwantitatieve versoepeling), stroomt goedkoop geld wereldwijd, wat de activaprijzen in andere landen opdrijft en investeringen en economische groei stimuleert. Maar wanneer de Fed het beleid aanscherpt (renteverhoging of balansverkorting), stroomt kapitaal terug naar de VS, waardoor liquiditeit afneemt en financiële markten in andere economieën onrustig worden.
🟨 Wereldwijde afhankelijkheid van de dollar in financiële markten
Het grootste deel van de wereldwijde financiële transacties en financiering is in dollars, vooral bedrijven en overheden in opkomende markten en ontwikkelingslanden zijn sterk afhankelijk van dollar-schulden. Wanneer dollarliquiditeit ruim is, kunnen deze economieën gemakkelijk goedkope leningen krijgen. Maar als dollars terugstromen naar de VS en de rente stijgt, neemt de schuldenlast toe, wat het risico op financiële crises en wanbetalingen verhoogt.
🟨 Historie van het dollarstelsel
De Amerikaanse economie overtrof die van het Verenigd Koninkrijk al in 1898 (voor de Eerste Wereldoorlog) en werd de grootste ter wereld, maar de dollar bevestigde zijn internationale muntstatus pas na de Tweede Wereldoorlog.
Stap 1: Voor de Eerste Wereldoorlog gebruikten landen voornamelijk goud als internationale reservemunt, het zogenaamde goudstandaardstelsel, waarbij goud alle functies van internationale valuta vervulde. Hoewel de VS economisch sterker was dan het VK, was het toen nog een schuldenaar van het VK.
Toen de oorlog begon en de geallieerden en centralen in een impasse zaten, begon de VS wapens en goederen aan de strijdende landen te leveren en verdiende zo veel aan de oorlog. Na de oorlog werd de VS een schuldeiser van het VK. Gedurende deze tijd stroomde goud als wereldmunt continu naar de VS.
Tegelijkertijd gebruikte de VS via de Britse regering stiekem dollars om te sturen naar andere Britse Gemenebestlanden zoals Canada, Zuid-Afrika en India, vooral voor oorlogsmateriaal, wat de internationalisering van de dollar bevorderde.
Stap 2: In 1944, tegen het einde van de Tweede Wereldoorlog, stelden de VS en het VK plannen op om na de oorlog de internationale muntstabiliteit te waarborgen en de controle over de internationale munt te behouden. Het VK stelde het "Keynes-plan" voor, de VS het "White-plan":
Keynes-plan: ook wel het Internationaal Clearing Union-plan genoemd, stelde een uniforme wereldmunt voor, met allocaties gebaseerd op het gemiddelde van import en export in de drie jaar voor de oorlog. Het VK zou 16% van de wereldmunt krijgen, en inclusief kolonies en Gemenebest zelfs 35%. Dit plan was gunstig voor het VK om het pond te behouden ondanks uitgeputte goudreserves en om de invloed van de dollar en Amerikaanse goudreserves te verminderen.
White-plan: ook wel het Internationaal Monetair Fonds-plan genoemd, stelde een fonds voor dat internationale muntstabiliteit moest waarborgen, met taken zoals:
- Uitgifte van een internationale munt, de "Unita" (voorloper van SDR), inwisselbaar voor goud en overdraagbaar tussen leden;
- Vaste wisselkoersen tussen nationale valuta's en de Unita, met wijzigingen alleen met goedkeuring van het fonds;
- Leden met betalingsproblemen konden hun valuta inwisselen voor vreemde valuta tot hun quota;
- Stemrechten gebaseerd op quota, met het hoofdkantoor in het land met de grootste quota;
- Afschaffing van valutabeperkingen, bilaterale verrekeningen en discriminatoire wisselkoerssystemen.
Maar het Britse rijk was al in verval, met meer dan 59% van het goud in de Amerikaanse Federal Reserve. Volgens het principe "wie de sterkste vuist heeft, bepaalt" moest het VK het Keynes-plan opgeven en het Amerikaanse plan accepteren.
In juli 1944 kwamen 730 vertegenwoordigers uit 44 landen bijeen in Bretton Woods, New Hampshire, VS, en stelden het Bretton Woods-systeem vast, gebaseerd op het White-plan.
De Unita was eigenlijk een andere naam voor de dollar, 1 Unita = 10 dollar. Dit betekende dat de dollar direct aan goud was gekoppeld, en andere valuta's aan de dollar, met vrije convertibiliteit en wisselkoersen gebaseerd op de dollar.
De VS was toen de grootste schuldeiser ter wereld en gebruikte dit systeem om de dollarhegemonie te vestigen en controle te krijgen over de internationale financiën. Als het Keynes-plan het Britse plan was, was het White-plan het Amerikaanse dat het hele spel naar huis bracht.
Stap 3: Na de Tweede Wereldoorlog lagen Europese landen in puin en was hun economie ingestort. In 1948 stelde de VS het Marshallplan voor om West-Europa te helpen snel te herstellen. Dit was geen liefdadigheid, maar een strategische zet: enerzijds om een kapitalistische tegenstander voor de Sovjet-Unie te creëren, anderzijds om West-Europa economisch afhankelijk van de VS te maken.
West-Europese landen leenden geld van Amerikaanse banken en kochten voedsel en goederen uit de VS, waardoor dollars weer terugvloeiden naar de VS. Tegelijkertijd veroverden Amerikaanse producten de Europese markt.
Stap 4: Volgens het Bretton Woods-systeem was de dollar aan goud gekoppeld en werd de dollar als wereldmunt gebruikt voor internationale handel en goudconversie, wat leidde tot grote gouduitstroom uit de VS en waardevermindering van de dollar, wat het vertrouwen in de wereldmunt aantastte. Tegelijkertijd raakte de VS verstrikt in de Koreaanse en Vietnamoorlogen, wat leidde tot grote begrotingstekorten en massale geldcreatie. De goudreserves konden de hoeveelheid dollars niet meer dekken.
Daarom kondigde de Amerikaanse regering op 15 augustus 1971 de ontkoppeling van de dollar van goud aan, waarmee het Bretton Woods-systeem eindigde.
In de jaren 70 verhoogde de OPEC, als vergelding voor landen die Israël steunden in de Midden-Oostenoorlog, de olieprijzen meerdere keren, wat leidde tot economische stagnatie in de VS, Japan en Europa, bekend als de eerste oliecrisis. Toen realiseerde de VS zich dat olie de harde valuta was in het geïndustrialiseerde tijdperk, de echte goudstandaard.
In 1974 sloot de VS een geheime "onwankelbare overeenkomst" met Saoedi-Arabië, waarbij de VS beloofde militaire wapens te leveren en de veiligheid van Saoedi-Arabië te garanderen in ruil voor het gebruik van de dollar als enige valuta voor olie-export. Saoedi-Arabië, als grootste OPEC-producent, leidde andere leden om ook dollars te gebruiken voor oliehandel. Sindsdien zijn dollar en olie nauw verbonden, en elk land dat olie wil kopen moet voldoende dollars aanhouden, het beroemde "petrodollar-systeem".
"Petrodollar" verwijst niet alleen naar dollars verdiend door olie-export, maar ook naar een complex systeem binnen de internationale handel en financiën.
Kort gezegd:
- Internationale oliehandel wordt in dollars gewaardeerd en afgerekend;
- Olieproducerende landen gebruiken hun netto-inkomsten om Amerikaanse staatsobligaties te kopen.
Door de sterke Amerikaanse economie en kapitaalmarkten vloeit een groot deel van de petrodollars terug naar de VS in de vorm van bankdeposito's, aandelen en staatsobligaties, wat de Amerikaanse handels- en begrotingstekorten compenseert en de economie ondersteunt.
Zo is de dollar na generaties inspanning voorlopig onaantastbaar als internationale reservemunt.
Maar historisch gezien is valutahegemonie niet onwankelbaar — na de eerste industriële revolutie werd het VK de machtigste natie, het "rijk waar de zon nooit ondergaat", met controle over meer dan 20% van de wereldbevolking en 25% van het land, een economie die 70% van de wereld besloeg en 80% van het goud bezat.
Maar na de Tweede Wereldoorlog, met het verval van het VK en de opkomst van de VS, verving de dollar het pond als wereldwijde reservemunt.
In het verleden domineerde de dollar als wereldmunt de wereldwijde economische cycli, waarbij het dollargetijde de wereld keer op keer overspoelde.
Tegenwoordig zijn landen niet langer bereid vazal van de dollar te zijn en zoeken steeds meer landen naar manieren om de dollar te ontwijken. De wereldeconomie heeft in de afgelopen 60 jaar meerdere grote monetaire cycli doorgemaakt, waarin de dollarhegemonie geleidelijk werd opgebouwd.
Nu dagen steeds meer landen de dollarhegemonie uit en proberen ze hun afhankelijkheid van het monetaire beleid van de Federal Reserve te verminderen.
Maar op korte termijn (de komende decennia) blijven de wereldeconomie en activa nog steeds door de dollar beïnvloed.

Nasdaq, S&P, Nikkei, A-shares, BTC, goud... wereldwijde activa kelderen
Private equity-grootheid Dan Bin gaf het ook toe...
Dan Bin schreef dat als deze daling lijkt op de internetcrash van 2000, hij het zou accepteren...
Is dit niet puur gokken? Als je wint, krijg je bloemen en applaus, als je verliest, accepteer je het, maar het gaat uiteindelijk om het geld van de investeerders.

Vanavond zal de wereldwijde AI-industrie geschiedenis schrijven, want de AI-grootmacht Anthropic zal officieel op de Nasdaq worden genoteerd. $83 per aandeel, een waardering van ongeveer $1,5 biljoen, een kapitaalverhoging van $81,3 miljard, waarmee het de grootste IPO ooit, groter dan die van SpaceX, overtreft!
De beursgang van Anthropic wordt enorm enthousiast ontvangen; het gerucht gaat dat institutionele beleggers een inschrijvingsintentie hebben van maar liefst $400 miljard, en particuliere beleggers bijna $100 miljard, wat neerkomt op een overinschrijving van 7 keer!
De handel buiten de beurs steeg met 20%, wat opnieuw een IPO-feest kan worden genoemd.
Zojuist heeft Anthropic een openbaar prospectus van 335 pagina's uitgebracht: de grootste IPO ooit, het meest verliesgevende AI-bedrijf ooit
Ik heb voor jullie het Anthropic-prospectus samengevat met 20 interessante details:
1. Aandelencode "ANT". Op het eerste gezicht zou je denken dat het een insectenbedrijf is dat naar de beurs gaat.
2. In de kapitaalrace met rivaal OpenAI is het als eerste over de finish gekomen en het belooft het eerste puur geavanceerde grote modelbedrijf te worden dat op de Amerikaanse beurs wordt genoteerd.
3. Doel is om maximaal ongeveer 100 miljard dollar op te halen, met een waardering van ongeveer 2 biljoen. Als dat lukt, overtreft het SpaceX's 1,77 biljoen en wordt het de grootste IPO ooit.
4. De omzet is een geldpers. In 2023 was het slechts 41 miljoen dollar, in 2024 386 miljoen, in 2025 4,585 miljard, en in de eerste helft van 2026 al 16,286 miljard; Q3 alleen al 16,8 miljard, een stijging van 45% ten opzichte van het voorgaande kwartaal, met een geannualiseerde omzet in juli van meer dan 65 miljard.
5. Het enorme verlies op de balans is een "gelukkig probleem". In de eerste helft van 2026 was het nettoverlies 80,7 miljard, maar ongeveer 72,4 miljard daarvan kwam door waardeveranderingen van converteerbare obligaties en andere financieringsinstrumenten — dit is een boekhoudkundig verlies veroorzaakt door een waardestijging, niet het verbranden van 80,7 miljard cash.
6. Laat je niet afschrikken door het verlies. Midden oktober werd tijdens de investeerdersdag openlijk bekendgemaakt dat het bedrijf op aangepaste basis al winstgevend is.
7. Het herstel draait om twee woorden: code. In de markt voor codegeneratie van 1,9 miljard dollar heeft het een marktaandeel van 42%, waarmee het OpenAI (21%) ruim achter zich laat.
8. De omzetverdeling is 80/20: ongeveer 80,2% (13,06 miljard) op basis van gebruik, ongeveer 19,6% (3,2 miljard) via abonnementen. Het aantal waardevolle klanten is gestegen van 950 naar 11.900 per jaar.
9. Een vergissing. De twee grootste klanten (elk ongeveer 12% van de omzet) zijn eigenlijk Amazon en Google; eerdere geruchten over Cursor en GitHub Copilot waren onjuist.
10. Een "niet-doen lijst": geen ontwikkeling van beeld- en videomodelgeneratie, alle rekenkracht wordt geconcentreerd op programmeren, agent-capaciteiten en veiligheidsonderzoek.
11. Vier grote modelfamilies in een trapvorm: Mythos/Fable (topklasse vlaggenschip), Opus (allround krachtpatser), Sonnet (evenwichtige prijs-kwaliteitverhouding), Haiku (supersnel en lichtgewicht). Opus 5.5 verlaagt de kosten per taak met 40%.
12. Het geld aantrekken door nieuwe modellen is indrukwekkend: in Q3 van dit jaar werd meer dan 80% van de omzet gegenereerd door modellen die in de afgelopen 6 maanden zijn uitgebracht.
13. Het volledige pakket: 7 zelfontwikkelde applicaties (https://t.co/mO3GTWGJMD, Code, Cowork, Security, Tag, Design, Science) + 7 grote industriesuites (financiën, gezondheidszorg, recht, overheid, onderwijs, K-12 leraren gratis).
14. Een tienjarige rekenkrachtgok van meer dan 650 miljard dollar, meer dan OpenAI samen met SoftBank en Oracle's 500 miljard "Stargate", ingezet bij acht giganten: Broadcom, Google, Amazon, SpaceX AI, Microsoft, AMD, Nscale, Lambda.
15. Hiervan is 80% een onherroepelijke clausule "Take-or-Pay" (moet betaald worden, ook als het niet gebruikt wordt). Alleen het contract van 120,5 miljard met Musk's SpaceX AI kan na de initiële periode met 90 dagen opzegtermijn worden beëindigd.
16. AMD's "Su-ma" speelt het slim: verkoopt meer dan 20 miljard rekenkracht en koopt tegelijkertijd voor 5 miljard dollar aandelen van Anthropic.
17. 47% van de omzet wordt via Amazon AWS en Google Cloud Marketplace verkocht, waarbij 16% door de cloudproviders als doorvoerkosten wordt geboekt als verkoopkosten. OpenAI bekritiseert dit achter de schermen als een manier om de omzet met miljarden op te blazen.
18. De relatie met Google, Amazon en Microsoft is een "plastic broederschap": ze zijn zowel investeerders, rekenkrachtverstrekkers, verkoopkanalen als de grootste concurrenten in grote modellen.
19. Het meest opvallende: van de 261 pagina's van het prospectus zijn er slechts 64 gewijd aan de bedrijfsactiviteiten, maar 94 pagina's waarschuwen voor "AI die de mensheid kan vernietigen, weerstand kan bieden aan uitschakeling en mensen kan afpersen" — voor het eerst in de geschiedenis waarschuwt een bedrijf in een prospectus voor het risico van menselijke uitsterving (ter vergelijking: SpaceX gebruikt slechts 38 pagina's). Maar terwijl ze roepen om vertraging, handelen ze snel: eind september werd Opus 5.5 uitgebracht om OpenAI te bestrijden.
20. Strakke controle: behoud van de status van een publieke belang onderneming (PBC), 5% van de aandelen wordt gedoneerd aan een liefdadigheidsfonds; de 7 oprichters houden met één enkele Class F super aandeel 50,1% van de stemrechten; de raad van bestuur wordt benoemd door een "langetermijnbelang trust" onder leiding van voormalig Fed-voorzitter Bernanke met 4 zetels. Hoeveel geld Wall Street en particuliere beleggers ook inbrengen, het stuur en de remmen blijven in handen van de oprichters.
🇺🇸President Trump: Langham Hotel East Coast, Shenzhen
🇷🇺President Poetin: Conrad Hotel Qianhai, Shenzhen
🇰🇷President Lee Jae-myung: Raffles Hotel, Shenzhen
🇧🇳Sultan Hassanal van Brunei: Park Hyatt Hotel, Shenzhen
🇲🇾Premier Anwar van Maleisië: St. Regis Hotel, Shenzhen
🇲🇽President Sheinbaum van Mexico: Four Seasons Hotel, Shenzhen
🇨🇱President Kast van Chili: Four Seasons Hotel, Shenzhen
🇮🇩President Prabowo van Indonesië: Marriott Hotel, Shenzhen
🇹🇭Premier Prayut van Thailand: Andaz Hotel, Shenzhen
🇻🇳Voorzitter Su Lin van Vietnam: Mandarin Oriental Hotel, Shenzhen
🇵🇬Premier Marape: West Kowloon Hotel, Hong Kong
🇨🇦Premier Trudeau van Canada: West Kowloon Hotel, Hong Kong
🇦🇺Premier Albanese: West Kowloon Hotel, Hong Kong
🇵🇪President Fujimori van Peru: Four Seasons Hotel, Shenzhen
Wat is Mian A??
Op 12 november daalden 4635 aandelen
Op 13 november daalden 4748 aandelen
Op 16 november daalden 4344 aandelen
Op 17 november daalden 4119 aandelen
Op 18 november daalden 4133 aandelen
Vandaag bij opening: 5000 aandelen daalden
De A-aandelen zijn al 6 dagen op rij met meer dan 4000 aandelen gedaald, gemiddeld 4500 aandelen per dag, dat is Mian A
Vroege video van Zhang Yiming, dit is echte hoge cognitieve vaardigheid,
Destijds keek Yang Yuanqing neer op Tesla, maar alleen Zhang Yiming geloofde dat Tesla de wereld zou domineren:
Het begrip van zaken is het allerbelangrijkst
Jouw begrip van zaken is jouw concurrentiekracht in die zaak.
In 2016 bood Tencent 8 miljard dollar om Toutiao over te nemen.
Voor zo'n zwaarwegend aanbod zou een normaal persoon misschien aarzelen, maar Zhang Yiming aarzelde niet en wees het direct af. Hij zei: hij had Toutiao opgericht niet om voor Tencent te werken, juist door die bijna gedurfde beslissing werd Zhang Yiming de oprichter van ByteDance en werd hij miljardair.

